Barometr wielkości narodu?

Fragment artykułu z WashingtonPost.com

Barometr wielkości? Jak naród traktuje najsłabszych.

Wielkość narodu i jego postęp moralny można ocenić po tym, jak traktowane są  jego zwierzęta. (Mahatma Gandhi)

Jelenie, wielbłądy, osły, małpy, szczury, pełzające zwierzątka, ptaki i muchy – powinieneś uważać je za swoje dzieci i nie traktować ich inaczej niż swoje dzieci. (Purana Bhagavata 7.14.9)

Panteistyczni Hindusi, ze swoją wiarą w Dharmę, z pogańskimi tradycjami czczenia Ziemi jako manifestacji Matki Bogini, boskość przypisują każdej cząstce przyrody, zanim wykroczą poza królestwo tej Ziemi.

Cierpienia, jakie znoszą zwierzęta, w trakcie naszej ślepiej pogoni za czarnym złotem, aby wspierać nasze żądze i uzależnienia, przyniosą nam skutki karmiczne.

Oczywiste jest, że każde działanie ma równie silne przeciwne działanie; dzisiejsi łowcy krewetek i ostryg zbierają nasz wspólny grzech i musimy wiedzieć, że każdy z nas będzie dotknięty, kiedy  spadnie domino cierpienia.

Hinduska ikonografia przedstawia zwierzęta, a nawet drzewa i rośliny, jako istnienia przepełnione boskością (np. Pan Ganesza z głową słonia) lub jako boskie pojazdy – wąż Pana Wisznu, mysz Ganeszy lub byk Śiwy. Hinduscy prorocy opisują, jak dusze pozornie nieczujących zwierząt znajdują się na swojej własnej drodze do wyzwolenia lub mokszy. Różnica między sposobem, w jaki Dharma traktuje zwierzęta, a ‘Abrahamowskim’ człowiekiem, który ma władzę nad zwierzętami i ziemią, jest rzeczywiście wyraźna.

Logiczną konsekwencją tego jest więc, że ponad 400 mln Hindusów w Indiach, z miliardowej populacji, uważa się za wegetarianów, według ostatnich sondaży. W duchu tradycji Dharmy, wielu hindusów, buddystów i sikhów dołączyło do dżinistów, których przestrzeganie ahimsy czyli niestosowania przemocy, jest absolutne i doktrynalnie fundamentalne. Przemoc wobec zwierząt jest równoznaczna z krzywdzeniem samego siebie, jak głosi dżinijska sutra acaranga:

Skrzywdzenie innych jest skrzywdzeniem samego siebie. Jesteś tym, którego zamierzasz zabić. Jesteś tym, nad którym zamierzasz władać. Uszkadzamy się w tym samym momencie, kiedy zamierzamy zaszkodzić innym. Zabijamy się w tym samym momencie, w którym zamierzamy zabić innych.

Zwierzęta z pewnością wyrażają swoje emocje. Moja suczka wyraziła w oczach smutne zdumienie, kiedy skaleczyła się o gałąź drzewa na naszym podwórku i jestem pewien, że zobaczyłem ten sam wyraz niewinnego zdziwienia na twarzy oblepionego ropą pelikana, którego zdjęcie pokazywano we wszystkich wiadomościach w zeszłym tygodniu.

Dla Hindusa zjedzenie mięsa powoduje strawienie i absorpcję bólu zabitego zwierzęcia, jego cierpienie i strach przed śmiercią. Zatrzymajmy to koło gromadzenia negatywnej karmy, jak mówią nam nasze pisma, i pracujmy nie tylko na rzecz ratowania zwierząt cierpiących na skutek wycieku ropy w Zatoce.

http://newsweek.washingtonpost.com/onfaith/panelists/aseem_shukla/2010/06/deer_camel_donkey_monkey_rats.html

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: